30-31/08, 01-02/09 Kinabatagan River – Sabbah (Borneo).



Vanuit de luchthaven van Sandakan was het nog een lange reis richting Kinabatagan River.
Niet met een jeep zoals eerder vermeld maar met een verhakkeld minibusje met een soort dildo :-) als versnellingspook.
Een minibusje die het hard te verduren kreeg onderweg.


(Foto www).
De inhoud van het busje viel niet echt mee.
2 nogal luidruchtige Nederlandse koppels.
Ik had geen zin in hun levensverhaal en verdiepte mij in mijn playlist.
Veel sightseeing was er ook niet te beleven want uren aan een stuk zie je alleen maar palmbossen.
Het oeroude regenwoud heeft ook hier (net als Indonesië) plaats moeten maken voor palmolie-industrie.
Sinds de jaren 50 is er in Borneo 60% van het regenwoud gekapt … triest toch?


Het was al donker toen we aankwamen in de lodge gelegen aan de Kinabatagan River.
Het zag er beter uit dat ik verwacht had, wel duur (€40/nacht), maar dat is normaal zo afgelegen.


Na het verwijderen van 4 gekko’s uit mijn kamer en heel wat raar uitziende beestjes kon ik genieten van een goede nachtrust ...


Het natuur programma in de lodge is er à la carte, uitkiezen wat je graag wilt doen en betalen (prijzig) per inschrijving.
Je wordt er geregistreerd en je mag niet alleen op stap, altijd met tenminste 1 gids.


Daar de meeste dieren te zien zijn langs de oever van de rivier heb ik heb verdeeld over de 4 dagen, 6 boottochten- en 1 wandeling.
Ik wilde meer wandelen maar ik was de enige kandidaat en ze zagen het niet zitten om met mij alleen op stap te gaan :-) …


Boottochten overdag
Het is best wel vermoeiend zo’n boottochten, net zoals in Zuid-Afrika kijkt iedereen geconsenteerd uit om dieren te spotten.
Alléé bijna  iedereen …de Nederlandse koppels zagen het meer als een pleziertochtje op de Maas.
“Dag meneer aap”, “Och een uil”, “dag kindertjes oogjes toe en  …. “ “OOOOO” “AAAAA”, luid en telkens opnieuw tot vervelens toe …
Chanche dat ze niet mee waren op de andere boottochten of ik kieperde hen tussen de krokodillen :-)


Op de 2e boottochtvaart zag ik eindelijk mijn eerste neusaap, de aap waar Borneo om bekent
staat.
Hij is veel groter dan ik verwacht had, aparte dieren zijn het en leuk om te zien.


Er zijn veel soorten apen in Borneo, ik heb er heel veel gezien tijdens de tochten.
Bekendste is de orang-oetang daarvan leven er nog een 2 duizend- tal in Borneo.
De gids zei dat er in de verte eentje aan het "slingeren" was maar volgens mij kon het evengoed een olifant geweest zijn (hij kan zeggen wat hem goed uitkomt :-) ).


Vogels zijn moeilijk te fotograferen met mijn voorhistorisch toestelletje, wij zagen verschillende soorten.
Hornhills, indrukwekkend om ze te zien vliegen, jammer dat we de meer kleurige variant niet te zien hebben gekregen.
We zagen ook regelmatig Blue Eared Kingfishers, groot en klein.


Olifanten lopen er hier ook rond, “Pygmy” olifanten, die zijn een stuk kleiner dan in Zuid-Afrika.
Blijft leuk om die te zien in het wild.
Ik hoor van de gids dat hun populatie in de laatste 10 jaar gehalveerd is door toedoen van het kappen van regenwoud.



Wij zagen ook enkele prehistorisch uitziende reptielen.


 Boottochten ’s avonds.
Ik ben ook met 2 boottochten mee geweest in de avond toen het donker was.
De gidsen zoeken met schijnwerpers de oevers af om dieren te spotten.


Zo zagen we een enorm zwaluwnest met wel honderden exemplaren, ik dacht eerst dat het vleermuizen waren, mijn tenen krulden al van schrik :-).


Sprinkhanen, Kingfishers, Flying foxes (enorme vleermuizen) en een paar keer kleine baby
krokodillen.
Van mama of papa krokodil zagen we alleen af en toe hun ogen schitteren in de schijnwerpers.

 
Hiking (wandeling)
Zoals ik al eerder schreef, weinig mensen hadden interesse voor de hikings.
Het was een tocht van ongeveer 2 uur met wat uitleg over de fauna en flora die we op onze weg tegenkwamen… interessant.


Eerst een hele uitleg over wat te doen als je een bloedzuiger op je huid zitten hebt.
De dames begonnen meteen te panikeren en hun kledij strak aan te trekken.


(Foto www).
Het zijn ook de enige dieren die we onderweg tegengekomen zijn…
In Sumatra bij de 2e daagse trekking heb ik er geen gehad, nu was het onmiddellijk prijs, er zat eentje op mijn buik, die beestjes komen af op je lichaamstemperatuur en zoeken de warmste plekjes op.
Die was dus gewoon onder mijn t-shirt door gekropen.
Pijn doet het niet veel maar het is toch schrikken en het voelt vies aan.
Je krijgt ze ook niet meteen van je af … en voor de rest van de tocht ben je flink op je hoede.


Ik vond het een geslaagde 4- daagse aan de Kinabatagan rivier.
Toch redelijk wat gezien van dieren want eigenlijk is het een beetje op goed geluk, net als in Zuid-Afrika, er zijn dan ook tochten waar je nauwelijks iets te zien krijgt.
Wel vermoeiend omdat je steeds om 5h30 moet opstaan voor de ochtend boottocht.

Al bij al mag ik weer iets prachtigs aanstippen op mijn nu al redelijk gevuld bucketlist boek.
Ik ben dankbaar dat ik dit allemaal kan/mag doen.