3-4/09 Semporna: Dag 2-3.
3/09 Semporna dag 2.
Toen iedereen afgezet was vroeg ik hem of hij me wilde rondtoeren langs de eilanden.
De tocht naar het eiland duurde meer dan een uur en de
zee was nogal ruw en ik werd af en toe zwaar dooreen geschud.
Bij aankomst op Bohey Dulang bleek er daar heel weinig
activiteit te zijn…
Pas na 4 uur wachten (en veel vloeken) kon ik mee met
enkele werklui van het eiland terug naar Semporna, tegen fikse betaling
weliswaar, maar dat had ik er eigenlijk wel voor over …
Ik was pas laat in de middag terug in Semporna, ik moest
nog een flink stuk wandelen terug naar het hostel, waar ik al wandelend
constant aangeklampt werd door mensen die wat wilden van mij.
’s avonds eten in Semporna is een hele onderneming, schone eetgelegenheden vind je er niet.
4/9 Semporna dag 3.
Deze morgen heb ik Semporna wat uitgebreider “ontdekt” …
Het is een tijdje geleden dat ik in India de
sloppenwijken heb gezien, maar hier is het toch ook erg.
Hoe verder ik uit de buurt van mijn hostel kwam, hoe meer de mensen mij aanklampen en lastig deden.
Stipt om 9h stond ik op de afgesproken plaats waar ik met
de man had afgesproken die mijn zou rondvaren.
Maar die kwam niet opdagen…
Gelukkig ben ik gisteren niet ingegaan op zijn vraag om een voorschot te betalen.
Gelukkig ben ik gisteren niet ingegaan op zijn vraag om een voorschot te betalen.
De plaats waar we hadden afgesproken was een soort
“boothalte” waar lokale mensen aankwamen en opgehaald werden.
Bootjes vaarden op en af.
Ik vroeg aan een van die mannen of ik mee mocht met zijn
bootje, ik zou wel zien waar ik terecht kwam.
De boottocht was fascinerend, de boot zet mensen af aan
hun paalwoning in zee, een soort “local busboat”.
Toen iedereen afgezet was vroeg ik hem of hij me wilde rondtoeren langs de eilanden.
Dit zag hij niet echt zitten maar hij wilde mij wel
brengen naar het eiland “Bohey Dulang” waar je volgens de reisgids een
prachtige wandeling kan doen en enorm veel vogel variëteiten kan spotten.
Ik hoorde hem af en toe luid in zichzelf spreken …
volgens mij had hij zich wat misrekend aan de afstand en de woelige zee met
zo’n klein bootje.
Toen ik aan het klein bezoekerscentrum kwam zeiden ze me
dat het eiland niet op mocht omdat ik niet geregistreerd was.
Bovendien was wandelen er vandaag niet toegelaten wegens
de verwachte regen (???) …
Daar stond ik dan … de man die mij gebracht had was
ondertussen al aan de horizon verdwenen …
Ik moest dus op een of andere manier terug geraken naar
Semporna, vooraf had ik gedacht dat ik daar de boten voor het uitkiezen zou
hebben … neen dus …
Zo’n situaties zijn dus mogelijk als je TE avontuurlijk
wil zijn …
“Hoogmoed komt voor de val”???
Ik had ook het gevoel dat de sfeer wat grimmiger was
tegenover mij of was het omdat ik iets pissed” was?
Het is daar ook alsof je constant door een vuilnisbelt
loopt en dat is dan nog niet eens erg overdreven.
Aangekomen in het hostel ben ik mijn bed gekropen want ik
was echt doodmoe.
’s avonds eten in Semporna is een hele onderneming, schone eetgelegenheden vind je er niet.
Dan maar naar KFC (fastfood chicken), ook daar is het niet schoon, de helft van
de mensen neemt niet eens de moeite om hun tafel op de ruimen…
Ik heb het toch even gehad met het vuile Semporna.
Een goede nachtrust kan wonderen doen :-)
Ik heb het toch even gehad met het vuile Semporna.
Een goede nachtrust kan wonderen doen :-)
4/9 Semporna dag 3.
(Foto www)
Gisteren kon ik nog aanschouwen hoe 6! Chinezen in een
even kleine kamer als de mijne “samenhokken”…
En ze waren ook bijzonder “actief” tot een flink stuk in
de nacht...
Ze komen hier duiken/snorkelen rond de eilanden, ik had eerder
in een reisverslagje geschreven dat het Koreanen zijn die in grote getale naar
de kuststeden komen maar dat is niet zo.
Vreemde, grauw uitziende mensen zijn het …
Ze (ook de mannen) dragen kledij met bloemetjes, beertjes
en rare figuurtjes en een (soms) vreemd hoedje.
En ze kunnen soms heel onbeschoft en onverschillig zijn, zeker
niet “mijn soort” mensen.
Constant lopen ze met hun telefoon in hun hand … ze
kijken amper waar ze lopen.
In China hebben ze speciale voetpaden voorbehouden aan smartphone gebruikers, gekker kan het niet ... (foto www).
Deze morgen heb ik Semporna wat uitgebreider “ontdekt” …
Ik moest ook op zoek gaan naar een (officieel…)
reisbureautje die mij een boottocht konden aanbieden naar een of meerdere
eilanden.
Ook snorkelen staat nog op het programma de komende
dagen.
Ik had deze morgen nog eens op internet gekeken of ik
geen fout gemaakt had en in het verkeerde deel van de stad beland was, maar
neen, dit is wel degelijk Semporna.
Hoe verder ik uit de buurt van mijn hostel kwam, hoe meer de mensen mij aanklampen en lastig deden.
Toen ik uit een "supermarkt" kwam klampten er 3 jongens van
ongeveer 12- 15 jaar mij aan.
“ringgit, ringit mister”, eentje bleef mij achterna lopen en trok aan mijn arm.
“ringgit, ringit mister”, eentje bleef mij achterna lopen en trok aan mijn arm.
Toen had ik genoeg van, ik draaide mij om en ik riep “YOU!
go away” en ik deed alsof ik wilde slaan.
De jongen krimpte ineen en het leek alsof hij ging
huilen.
Toen was voor mij de maat vol, ik voelde mij kwaad maar tegelijk ook triest.
Ik keerde terug naar mijn hostel en besloot om deze avond nog te vertrekken, ook al heb ik daar nog een (betaalde) nacht te goed.
Toen was voor mij de maat vol, ik voelde mij kwaad maar tegelijk ook triest.
Ik keerde terug naar mijn hostel en besloot om deze avond nog te vertrekken, ook al heb ik daar nog een (betaalde) nacht te goed.
Na heel wat zoekwerk heb ik via de digitale weg iets
leuks gevonden voor 1 nacht op het eiland Bum Bum vlak voor de kust van
Semporna.
Jammer genoeg geen internet, maar wel rust… :-) :-)
Tot overmorgen …
Jammer genoeg geen internet, maar wel rust… :-) :-)
Tot overmorgen …