07/09: Semporna Island tour.



Ik ben terug aanbeland in Semporna.
Een kader in mijn hostelkamer zegt me dat "terug naar thuis” nu heel dichtbij komt.
Ik denk dat er iets misgelopen is bij het vertalen naar het Engels …
Ergens toch vreemd dat je zo’n kader ophangt in een hostelkamer, toch?


Terug in het vuile Semporna omdat ik geboekt had voor een dagtocht die daar vertrekt aan het “haventje”.
Ja … terug een bootje vol Chinezen want andere toeristen waren er vandaag ook terug niet te bespeuren.


Opnieuw een flinke boottocht richting eilanden.
Het was prachtig weer vandaag, het was dus genieten op de boot, voor mij althans (Chinezen schermen zich af tegen de zon met alle mogelijke attributen).


Eerste stop op het programma was de “Bajau” zee zigeuners voor de kust van het eiland Tatagan.
Deze nomaden leven op zee en komen volgens de reisgids nooit aan land (al kan ik me dit moeilijk voorstellen zo dicht bij het eiland).


Ik zag een 10- tal aanstormende bootjes met bewoners (vooral kinderen) die kwamen bedelen telkens er een toeristen bootje de baai kwam binnenvaren.



Verder op onze tocht deden we nog een aantal bounty eilandjes aan die zomaar uit een of andere film konden komen.
Daar kregen we telkens ruim de tijd om te genieten van de paradijselijke sfeer en voor de Chinezen DE gelegenheid om massa’s selfies te maken :-)
Zij bleven in de buurt van de boot, Geert ging het eiland verkennen :-)


Heel opvallend op alle eilanden zijn er veel bunkers bemand met gewapende militairen.
Af en toe zie je ook militaire schepen af en aan varen.


Dit bewijst nogmaals dat Borneo (Maleisië) op gespannen voet leeft met de Filipijnen.
De uitlopers van de Filipijnse eilanden liggen hier op amper 60km.


(foto www).
Het eiland Sipadan kregen we niet te zien.
Men is er verplicht een aantal zeemijlen uit de buurt te blijven.
“An untouched piece of art” zegt Jacques Cousteau, die meerdere onderwater films gemaakt heeft rond Sipadan die tot de mooiste in de wereld zou behoren.
Duiken kan er alleen beperkt en met een speciale (dure) vergunning.


Samen met “mijn Chineeskes” mochten wij wel snorkelen rond het eiland Mataking.
Daar kun je vooral prachtige levende variëteiten koralen bewonderen en natuurlijk de veelkleurige vissen.
Toch jammer dat er constant op het koraal getrapt wordt en vooral dat het oogluikend toegelaten wordt door de begeleiders.
Het merendeel van de Chinezen kan niet zwemmen en proberen zich dan maar te voet een weg te banen …
De natuur straft ook want er hadden er een paar in zee-egels getrapt en dat kan pijn doen … tijd voor een selfie van de getroffen voet :-)

Geen zee-egels voor Geert want ik zwom naar diepere wateren ver weg van de boot :-) en het was mooi om te zien.


Terug in Semporna besloot ik om toch nog maar eens door de stad en wijken te wandelen en er de schrijnende armoede te aanschouwen en ook nog enkele foto’s te maken.


Het is toch ongelofelijk hoe mensen in zo’n vuile omgeving kunnen leven en vooral dat er niets aan gedaan wordt, in andere delen van Borneo valt het best mee, waarom in deze stad dan niet?


Dit bord op deze foto vind ik echt belachelijk, deze staat midden in een gore vuile wijk.
De overheid plaatst een bord maar verder wordt er niets aan gedaan.


Zoals ik eerder schreef is iets degelijks (schoon) om te eten te vinden een hele opdracht in Semporna.
Vlakbij mijn hostel vond ik toch iets waar ik lamsgebraad kon eten met frieten :-)


Nog voor je vertrekt komen de straatkinderen de restjes van je bord eten, dit heb ik zelfs niet in India gezien.
Wat een schril contrast met de uitstap deze morgen naar de bounty eilanden …
Toch iets om even terug … bij stil te staan en ff te slikken en te denken aan mijn kinderen/kleinkinderen.
Wat een geluk dat zij het zo goed hebben.